Tajlandia
grudzień 19, 2007 by tajlandiaTajlandia Blogs
Tajlandia Blogs
Początek historii Tajlandii wiąże się z migracją Tajów z południowo-zachodniej części Chin. Ludność ta dotarła na terytorium obecnego państwa w X–XII wieku. Tajowie opanowali dorzecze Menamu, zasymilowali się z żyjącymi tu Khmerami, ulegając jednocześnie wpływom ich kultury i ich religii - buddyzmu. W 1350 założono w dolinie Menamu Ajutthaję, stolicę królestwa. Państwo ze stolicą w Ajutthaji objęło prawie cały Półwysep Indochiński. Okres rozkwitu nastąpił w XV wieku, osłabienie w XVI wieku. W XVI i XVII w. rozpoczęły się kontakty z Europejczykami m.in, Portugalczykami, Hiszpanami, Holendrami i Anglikami. W drugiej połowie XVII wieku Birma zajęła Ajutthaję. W 1782 w południowej Tajlandii generał Czakri ogłosił się królem i założył nową dynastię nazwaną jego imieniem. Państwo stale umacniało się, ale próby powiększenia terytorium zostały zahamowane przez rosnące w tym regionie wpływy brytyjskie i francuskie; W latach 60. XIX wieku tajskie państwo było formalnie niepodległe, ale realnie było uzależnione od państw kolonialnych. Europejczycy odebrali krajowi zwierzchnictwo nad Kambodżą (1867) i Laosem (1893) - Indochiny Francuskie, W początkach XX wieku przeprowadzono reformę; władcy zachowali ustrój absolutystyczny. W 1932 nastąpił wojskowo-cywilny zamach stanu, który doprowadził do ustanowienia monarchii konstytucyjnej, a w 1938 władzę objęło wojsko. Rząd Tajlandii w 1940 zawarł pakt o nieagresji z Japonią, a później sojusz wojskowy i polityczny. Tajlandia brała udział w wojnie przeciw aliantom (tylko teoretycznie). W 1944 odsunięto od władzy rząd popierający Japonię po to, aby nie brać odpowiedzialności za udział w wojnie po stronie państw Osi. Po wojnie utrzymywano przyjazne stosunki z USA, wysłano do Wietnamu oddziały wspomagające wojska amerykańskie. W 1974 Zgromadzenie Narodowe uchwaliło konstytucję, ustanawiającą w Tajlandii demokrację parlamentarną. Konstytucję anulowano w 1977 po kolejnym przewrocie wojskowym. Zgromadzenie uchwaliło nową konstytucję w (1978).
Aby powstrzymać trwającą od początku tego stulecia degradację przyrody, m.in. wycinanie lasów, założono 138 parków narodowych i rezerwatów dzikiej przyrody, zajmujących tereny od górzystych lasów północy aż po rafy koralowe wysp na południu Tajlandii. Dzięki temu prawie 13,9% powierzchni kraju znajduje się pod ochroną. Wśród obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO znajduje się rezerwat ochrony dzikiej przyrody Pa Tung Yau-Huai Kha Khaeng (Wildlife Preservation Sanctuary), w którym zamieszkują słonie i tygrysy, a rozciaga się on na terenie obu prowincji Uthai Thani i Kanchana Buri, wzdłuż granicy z Birmą.
Jakość wody morskiej jest regularnie kontrolowana w 240 stacjach wzdłuż wybrzeża. W Bangkoku zanieczyszczenie powietrza wynika przede wszystkim z olbrzymiego wzrostu ruchu drogowego i bardzo dużej liczby autobusów i samochodów ciężarowych z silnikami Diesla. W celu ograniczenia zanieczyszczenia powietrza w Bangkoku istnieje szybka kolej miejska, tzw. Skytrain, a nowo otwarte metro jest ciągle rozbudowywane.
W okresie monsunów kąpiel w morzu jest czasami niemożliwa z powodu silnych prądów oraz wysokich fal.
Czar Dalekiego Wschodu w kraju o bogatej historii. Jeśli gdzieś na świecie istnieje kraina uśmiechu, to z pewnością jest to Tajlandia. Można tu spotkać złote świątynie i posągi Buddy, medytujących mnichów, powabne tancerki, gęstą dżunglę, rozległe gaje palmowe, niekończące się pola ryżowe i przyjaźnie nastawionych ludzi. U wybrzeży Tajlandii i na licznych wyspach znajdują się egzotyczne kąpieliska otoczone palmami i samotne zatoki. Tajlandia oferuje wypoczynek i mnóstwo wrażeń. Na każdym kroku spotkają się Państwo z uprzejmością i gościnnością mieszkańców Tajlandii. Zapraszamy do podziwiania piękna i różnorodności Królestwa Tajlandii.
Najpóźniej przy powitaniu w recepcji zorientują się Państwo, że zawitali Państwo do krainy uśmiechu, jak często nazywa się Tajlandię. Jednak nawet jeśli Tajowie są bardzo gościnnym narodem, nie każdy uśmiech musi wyrażać radość. Tutaj ludzie po prostu nie obnoszą się ze swoim nieszczęściem. Nawet jeśli Pattaya sprawia inne wrażenie, Tajowie są bardzo konserwatywnym narodem i np. wymiana czułości w miejscu publicznym uważana jest za rzecz niestosowną. Dlatego prosimy o szczególne zwrócenie uwagi na swoje zachowanie, zwłaszcza wtedy gdy będą Państwo wyjeżdżać poza granice Pattayi. Wychodząc z hotelu, należy mieć na sobie stosowny strój, dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy zamierzają Państwo zwiedzać świątynię. Przed wejściem do świątyni (nawet jeśli jest to drewniana chata) należy zdjąć obuwie i uważać na to, aby nie nadepnąć na próg (umożliwiłoby to złym duchom dostęp do świątyni!). Chcąc wręczyć prezent, pamiętajmy, aby nie były to pieniądze! Zarówno dorośli, jak i dzieci muszą przestrzegać dwóch ważnych reguł: głowa jest siedzibą duszy i nie wolno jej dotykać. Również powszedni u nas gest: pogłaskanie dziecka po główce, jest w Tajlandii zabroniony! Ponadto nie wolno pokazywać stopą na inne osoby ani na posągi Buddy w świątyni, ponieważ stopa uchodzi tutaj za nieczystą część ciała! I jeszcze jedna ważna uwaga: dwór królewski jest nietykalny! Negatywne uwagi - pośrednie lub bezpośrednie - kierowane pod adresem króla i jego rodziny podlegają karze. Zabronione jest nawet przydeptanie butem monety z wizerunkiem króla. Ogromna popularność monarchy w Tajlandii wiąże się z jego przywiązaniem do swojego ludu. Przez ponad sześć miesięcy w roku król podróżuje po kraju, wysłuchując trosk ludzi i pomagając im w kłopotach, jeśli to tylko jest możliwe. Do przeszłości należą czasy, gdy króla nie można było nie tylko dotknąć, ale obrzucić spojrzeniem.